Mbremje   Leave a comment

              Te erretit zbret nga lindja, pushton jugun, i jep nje te lepire veriut dhe mjegullon perendimin. Nata-bendane sikur te shterngon fytin, te vret perbrenda deresa gjunjet te leshojne. Metastaza vdekjeje sillen vorbull çdonjerit. Nje drite e kuqerrremte lart shperthen ne mijera therrime. Qe vetem, desh zoti, nje fishekzjarr… metej <<<

Postuar nga 16 Prill, 2009 më Kol te fiction.

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshojeni )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: